Olha'nın Gizli Kardeşi?! Kore'yi Koreliden Çok Seven Biri [Sub]
YouTube’da yayımlanan özgün bilgiler kullanılmıştır.
Kazakistan'dan Olha'nın kardeşi gibi olan en yakın arkadaşı geldi!
Busan Yabancı Diller Üniversitesi günlerinden beri Koreceye gönül veren arkadaşımızın Kore sevgisi dolu hikayelerini ve anılarını keşfedin.
Kore'yi bir Koreliden bile daha çok sevmesi kalbinizi ısıtacak!
Bölümler
Altyazı metni
Altyazı metni
Bugün
özel bir konuğumuz var
Kore'ye uzun zaman sonra geldi
Olha'nın kardeşi gibi
Şu an ne yapıyorsun?
Şu an kahve içiyorum
İçeri girebilir miyim?
Evet
Hadi gidip onu rahatsız edelim
Özel konuğumuz
Öz kardeşim gibi, değil mi?
Kore'ye uzun zaman sonra geldiğin için
ne yemek istersin?
Bol sarımsaklı bir şey
Dak-dori-tang yemek istiyorum
Dak-bokkeum-tang mı?
Rustam böyle şeyleri sever
Galbi-tang ve Dak-dori-tang gibi
Yabancı biri Dak-bokkeum-tang bilir mi?
Tabii ki bilirim~
Burada çok lezzetli bir yer var
Güzel, hadi gidelim~
Öncelikle, öz kardeşim değil
Ben de diyorum neden benzemiyorsunuz
10 yıllık arkadaşım ve kardeşim gibidir
Kendisi Kazakistanlı
Olha ile Busan Yabancı Diller Üni'deyken
o zamandan beri tanıdığımız bir arkadaş
İkisi de Kore Dili bölümü mezunu
Yurt dışında yaşarken bile
Korece uzmanlığını kullandı
2014'ten beri Korece öğreniyor
Tercümanlık da yapıyor
Gün içinde Korece konuştuğu
süre muhtemelen daha uzundur
Kazakçayı unuttuğunu söylüyor
Emlak danışmanlığı
şirketi yönetiyor
Çok para kazandığını duydum
Hayır, hayır
"Çok" kavramı göreceli bir şey sonuçta
Oppa, sen ne düşünüyorsun?
Rustam'ı ilk tanıdığında
izlenimin nasıldı?
Geziye gittiğimizde de yanımızdaydı
- Fransa'ya da gelmişti - Paris'e kadar gelen bir arkadaş
Çevresindekilere karşı çok iyi biri
diye düşünmüştüm
Her geldiğinde bir sürü şey getirir
Asla eli boş gelmez
Ailesinden iyi eğitim almış bir arkadaş.
KTX (hızlı tren) ile gidiyordum,
orada çok yaşlı bir büyükanne vardı.
Çantasını yukarı koymasına falan yardım ettim,
o büyükanne de
beni Koreli sanmış.
Yabancı olmama rağmen Korece konuşunca,
Koreliler beni kendilerinden biri gibi görünce
çok mutlu oluyorum.
En çok yemek istediğin şey Dakbokkeumtang mı?
O ve bir de Andong Jjimdak.
Genelde tavuk ağırlıklı mı yiyorsun?
Ama gelir gelmez Galbitang yedik ya.
Ama Rustam pek domuz eti yemez.
Küçüklüğünden beri hiç yemediği için.
Orası Müslüman bir kültür sonuçta.
Bu yüzden domuz eti pek yemiyor.
Dakbokkeumtang yerken
Olha'nın utanç verici anılarını da soralım.
Yok, yok!
Hepsi silindi gitti.
Dosyalar kalıcı olarak silindi. 😂
Buranın asıl şubesi Jongno'da,
gerçekten çok lezzetli.
Ne zaman buluşsak Dakbokkeumtang yerdik.
Sarımsak sever misin?
Sarımsak severim.
Kazakistanlılar da çok sarımsak yer mi?
Pek yemezler ama,
babam sarımsağı çok severdi.
Hâlâ çok sever.
Bizim soframızda her zaman
sarımsak olurdu.
Siz ikiniz ilk nasıl tanıştınız?
Busan'da tanıştık,
ikimiz de değişim öğrencisi olarak geldik.
O zamanlar ikimizin de hiç parası yoktu.
İkimiz de beş parasızdık.
Kore'ye kadar gelmişiz, gezmek istiyoruz.
Gezip tozmadan olmazdı tabii.
Eğlenmek istiyorduk ama para kısıtlıydı,
nasıl tasarruf ederiz diye düşünürdük.
Seomyeon diye bir yer var, bilirsin?
Oraya çok giderdik.
Hatta o kadar param yoktu ki,
yorganım bile yoktu.
Yorganlar çok pahalıydı.
Ve Rustam...
Bunu anlatsam mı bilemedim ama,
tuvalet kağıdı bile çok pahalıydı.
Ama tuvalette kağıt lazım sonuçta.
Bu yüzden Rustam...
Okul tuvaletine gidip getirmişti.
Hayır, rulo halinde!
Bu kadar büyük olanlardan mı?
Büyük rulo mu?
Bir tuvalete girmiştim.
Orada koca bir rulo vardı.
Bir tanesini bütün halde...
Öylece alıp geldim.
Özür dilerim.
O zamanlar başka çaremiz yoktu.
Sonra çocuklarla paylaştık.
Yani benim battaniyem yoktu,
onun da tuvalet kağıdı yoktu.
Rustam birçok kişiyi kurtarmış.
Bir keresinde de uykumuz gelmiyordu.
Sonra Rustam aniden,
"Hadi Haeundae'ye gidelim" dedi.
Hiç uyumadan,
sabah 5'te otobüsle oraya gittik.
O zamanlar battaniyem olmadığı için,
uçaktan aldığım bir battaniye vardı.
Onu serip hepimiz üzerine uzandık.
Ama o kadar yorgunduk ki uyuyakalmışız.
Bir uyandık ki hepimiz...
Domates gibi kıpkırmızı olmuşuz.
Resmen yanmışız.
Olha battaniyeyi uçaktan çalmış,
bu da tuvalet kağıdı çalmış.
O zamanlar gerçekten...
Fiyat farkı o kadar çoktu ki.
100 bin wonla falan...
Bir ay geçinmek zorundaydık.
Haftada bir para biriktirip,
Ashley gibi bir yere giderdik.
Orada çay poşetleri olurdu.
Onları mutlaka yanımıza alırdık.
Sonuçta parasını ödedik.
O zamanlar çok zorluk çektik ve
çok yardım gördük.
Şimdi hepsinin karşılığını veriyoruz.
Kore'ye gelip döviz de harcıyoruz.
Şimdi iyi kazanıyorsun ya.
İstediğin her şeyi yiyorsun,
tuvalet kağıdını satın alıyorsun,
battaniyeni de kendin alıyorsun.
Artık kağıt alırken ikişer paket al,
battaniyeleri de ikişer tane al.
Artık evde iki tane battaniyem var.
Öğrencilikte tek bir yorganım olduğu için
yorganı yıkadığımda
çok erken kalkardım.
Çünkü yıkayıp kuruması gerekiyordu.
Şu an patates yiyoruz ya.
Fırınlanmış patates Ukrayna'da ve
Kazakistan'da da çok yenir.
Canım çok çekmişti.
Yurtta yemek yapmak yasaktı.
O kesinlikle yasak.
Ama...
Ocak gibi bir şey bulup
odada onu pişirip
bize getirmişti.
O da yasaktı, o yüzden
oda arkadaşım yokken pişirdim.
Ama bir de havalandırmak gerekiyordu,
oda arkadaşım cuma günü gidiyordu değil mi?
Cuma günü pişirip
belli olmasın diye havalandırıyordum.
Rustam İtalya'ya gitti ama
artık para kazanmaya başladı gerçi.
Orada hayat biraz pahalı.
Yanımda pirinç pişirici götürdüm.
Öğrencilikten samimi olduğum bir abi
çok seyahat eder.
Ama biz henüz
hiç Avrupa turuna çıkamadığımız için,
"Abi, biz arkadaşımızla İtalya'ya gidiyoruz,"
"gelmek istersen beraber gidelim," dedik.
Ama o abi doktordu ve
muhtemelen iyi kazanıyordu.
Bizimle gelirse
ekonomik durumlarımız uyuşmadığı için
biraz fazla
aç kalması gerekecekti.
Ya da o abi bize ısmarlayacaktı.
Sonuçta o abi bizimle geldi.
Ama ne kadar zorluk çekeceğini muhtemelen
tahmin edememişti.
Ama ben de Kore yemeklerine çok alıştığım için
pilav yemezsem zorlanıyorum.
Bir gün Rus usulü,
bir gün Kazak usulü,
bir gün de Kore usulü yiyoruz.
O yüzden pirinç pişiriciyi aldım yanıma.
Pirinç de aldım.
Ama o abi Kore'den kalkıp
10 saatten fazla yol gelip Milano'ya ulaştı,
ama kahvaltıda önüne Bibimmyeon geldi.
Sonra Roma'da
Markete gidip hep anne rolünü üstlendim
Sabahları et pişirip pilav yaptım
Soğanları yağda kavurdum
Yanına meze olarak koydum ama
"Dün markete gittiğimizde"
"Hiç soğan almamıştık"
"Bu soğan nereden çıktı?"
Ben de dedim ki:
"Ah~ Oppa, bunu Rusya'dan getirdim"
Paris'e sık sık gittiğimiz için
Bir iki günlüğüne
Paris yemekleri çok lezzetli ve keyifli
Ama sonra insan bıkıyor
O yüzden hep Doenjang-jjigae yerim
Kazakistan'da çok Rusça konuşuluyor mu?
Ben kuzeyden olduğum için
Daha çok Rusça konuşuyorum
Kazakistan'ı pek bilmeyen çok kişi vardır
Eski Sovyet ülkelerinden biri ve
Başkenti Astana'dır
Ve Almatı'nın çevresi de çok güzeldir
İki tane çok güzel gölü var
Ve dağları da var
Benim asıl yaşadığım yer kuzeyde ama orası
Pek görülecek bir şeyi yok
Bizim şehrimiz Kazakistan'daki
En çok fabrikası olan şehirdir
Ama Almatı'nın doğası güzel ve
Dünyada daha çok bilinen bir şehir gibi
Rustam, tamamen Asyalı gibi görünüyorsun
İlk bakışta tıpkı bir Koreli gibisin
Oradaki insanlar da Rustam gibi
Asyalı gibi mi görünüyorlar?
Yoksa Batılı gibi görünen insanlar da
Bir arada mı yaşıyor?
"Tipik bir Kazak yüzü"
Diye bir şey pek yok
Birçok etnik grup bir arada yaşıyor
126 farklı millet yaşıyor
Yüz hatları da çok çeşitlidir
Ama aslında Oppa, babama çok benziyorsun
Gözlerin ve burnun
Genel olarak babama benziyor, o yüzden
Evlendiğinizde çok şaşırmıştım
Rustam, kardeşlerin olduğunu söylemiştin?
Toplam 5 kardeşiz
Ben en büyükleriyim
Benden hemen sonra bir kız kardeşim var
Sonra da 3 erkek kardeşim var
Beşinci kardeşimiz
tamamen Asyalı gibi.
Tam bir Koreli gibi görünüyor.
Kazakistan'da
doğum oranı çok yüksek.
Çoğu kişi üç veya beş çocuk yapıyor.
Bugünlerde iki çocuk standart zaten.
Son 5 yıl içinde falan
Kazakistan bayağı gelişti sanki.
Peki Rustam, Koreceyi
neden öğrenmeye başladın?
Yabancı dil konuşmanın havalı olduğunu düşündüm.
İngilizceyi zaten herkes temel olarak öğreniyor.
Japonca mı öğrensem diye düşündüm ama
Japon kültürünü biraz araştırınca
"Ah, bu pek
bana göre değil" dedim.
O zamanlar Korece... Yani Kore
pek tanınmıyordu.
2010 yılıydı sonuçta.
Kore hakkında bildiğim şeyler mi?
Kuzey Koreli Kim Jong-un ve
bir de "Jumong" adlı diziydi.
Annem o diziyi çok severek izlerdi.
Bu yüzden kararımı verdim.
Ülkemle Kore arasında
pek bir bağ yok gibiydi.
Eğer Korece öğrenirsem
toplumda aranan biri olabilirim diye
düşündüm.
Ne kadar ileri görüşlü birisin.
Çok güzeldi.
Dünyaya bakış açım değişti.
O açıdan gerçekten harika.
Rustam Kore'yi çok seviyor,
sık sık geliyor zaten.
Korece öğrenmeye başladığımda
bu kadar sıcakkanlı bir kültür olduğunu bilmiyordum.
Kore'den gelen değişim öğrencileri...
Sanırım insan ilişkilerinde şanslıyım.
Bu yüzden
o abi ve ablaların ilgisini çok hissettim.
Bizim memlekette insanlar
duygularını pek dışa vurmazlar.
Sert ve mesafeli yetiştiriliyoruz sanırım.
Ama Koreli annelerin
"Canım oğlum benim" demesi...
Bunu duyunca çok şaşırmıştım.
İçten ve samimi,
sevgisini gösterebilen insanlar.
Bizim ailemiz 5 kişi ama
ben de Koreli anneler gibi
kardeşlerime
'Güneşim' diyorum
Kardeşlerimin de hayatları boyunca
sadece iyi insanlarla karşılaşsınlar diye
Rustam, senin erkek kardeşlerin var ya
Onlara çok iyi bakıyorsun
Erkek kardeşini İngiltere'ye gönderdin
Bu yıl İtalya'da üniversiteye girecek diye
tüm okul masraflarını üstlendin
İnsanın böyle bir abisi olmalı
Geçenlerde kız kardeşini Tayland'a götürdü
Çok para kazanan Oppa en iyisidir!
Koreli arkadaşların bana iyi davranırkenki
bakışlarını bile hissediyorum
Koreli bir abi ya da abla
"Yemeği ben ısmarlayayım" dediğinde
Bu sözü duyduğumda
içim ısınıyor ve
neredeyse gözlerim dolacak gibi oluyordu
Çok duygulandım
Yabancı olmalarına rağmen
bana böyle değer verdiklerini hissettim
Ayrıca iş gezisine gelenler de
yabancı olmama rağmen
yine de
"Bizim şirketten biri" demeleri
bu da bana çok büyük bir güç verdi
İş gezisine gelenlerle daha çok ilgilenip
bu konuda bana çok destek oldular
Bölüm müdürü o zaman beni işe almıştı
ben de bunun karşılığını vermek için
o Kore'ye tayin olana kadar
"Burada kalmalıyım" dedim!
Sonra
müdürün Kore'ye tayini çıktı ve
ben de 2 hafta sonra istifa ettim
Çok vefalıymışsın~
Vefalı bir arkadaşmışsın~
Dünya çok güzel
Böylece Korece konuşabiliyorum ve
kendimi mutlu biri olarak görüyorum
Artık olaylara farklı bakabildiğim için
hiç pişmanlığım yok
Değil mi, Kore'yi seçmekle çok iyi yaptın
Korece öğrenmek Bitcoin gibi bir şey
Doğru!~
Kimse bilmezken önceden aldın
şimdi değeri 100 milyon oldu
Hiç pişmanlığım yok ve
Sadece minnet duyuyorum
Ben de öyleyim
Koreceyi bu şekilde öğrendim ve
Kore bana tüm dünyayı gösterdi
Bizim memleketliler ne kadar zorlanıyor
Ama artık Korece bildiğim için
Avrupa'ya da gittim
Amerika'ya da gittim
Ve ayrıca
Kore kültürü
Kendi kültürümü daha çok sevmemi sağladı
Ve önce ülkeyi düşünme tutumu
Ne kadar da güzel
Biz iyi olmalıyız ki başkalarına bakalım
Rustam sanki şimdi kiliseye davet edecek
Videonun başlığını
'Kore Aşığı Olha'nın Kardeşi' yapmalıyız
Kore toplumuna karşı ben
- Teşekkürler - Derin bir minnet duyuyorum
Gerçekten çok teşekkürler
Artık bunun karşılığını vermeliyiz
Ömür boyu
Doğru
Aldığımız kadar
Teşekkürler~
Çok teşekkür ederiz~
Bizim Rustam çok tatlı değil mi?
Kore'ye gezmeye geldiği için
Onu çok güzel yerlere götüreceğiz
Bugün de sonuna kadar izlediğiniz için
Çok teşekkürler~
Teşekkürler~
Tekrar görüşmek üzere~
Hanu Couple'dık!
![Kanalımızın Adı Ne? Kore-Ukrayna Çifti [Sub]](https://i.ytimg.com/vi/iEbTH8_HilE/maxresdefault.jpg)

![Tinder'dan evliliğe mi? Uluslararası bir çiftin hikayesi | Tanışma Hikayemiz [Sub]](https://i.ytimg.com/vi/wlRMdwDNKps/maxresdefault.jpg)