น้องชายที่ซ่อนอยู่ของ Olha?! [Sub]

วันนี้

มีแขกรับเชิญพิเศษครับ

เขาไม่ได้มาเกาหลีนานแล้ว

เป็นน้องชายของ Olha

ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ?

ตอนนี้กำลังดื่มกาแฟอยู่ครับ

เข้าไปได้ไหม?

อื้อ

ไปกวนเขากันเถอะ

แขกรับเชิญพิเศษของเรา

เหมือนน้องชายแท้ๆ เลยใช่ไหม?

เพราะไม่ได้มาเกาหลีนาน

อยากกินอะไรเหรอ?

อะไรที่ใส่กระเทียมเยอะๆ

อยากกินทักโดรีทังครับ

ทักบกกึมทังเหรอ?

Rustam ชอบอะไรแบบนี้แหละ

ทั้งคัลบีทังแล้วก็ทักโดรีทัง

เป็นคนต่างชาติแต่รู้จักทักบกกึมทังด้วยเหรอ?

รู้จักสิครับ~

มีร้านอร่อยอยู่แถวนี้ร้านนึงนะ

ดีเลย ไปกันเถอะ~

ก่อนอื่น เขาไม่ใช่น้องชายแท้ๆ นะครับ

มิน่าล่ะ หน้าไม่เห็นเหมือนกันเลย

เป็นทั้งเพื่อนและน้องที่รู้จักกันมา 10 ปี

และเป็นคนคาซัคสถานครับ

ตอนที่อยู่ ม.ภาษาต่างประเทศปูซานกับ Olha

เป็นเพื่อนที่รู้จักกันมาตั้งแต่ตอนนั้น

ทั้งคู่เรียนจบเอกภาษาเกาหลีมา

ถึงจะใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศ

แต่ก็ได้ใช้ความรู้ที่เรียนมา

ผมเรียนภาษาเกาหลีมาตั้งแต่ปี 2014 ครับ

ทำงานล่ามด้วย

เวลาที่ใช้ภาษาเกาหลี

ในแต่ละวันน่าจะนานกว่าภาษาอื่นนะครับ

เขาบอกว่าลืมภาษาคาซัคสถานไปแล้วล่ะ

ทำธุรกิจนายหน้า

อสังหาริมทรัพย์อยู่ครับ

ได้ข่าวว่าหาเงินได้เยอะมากเลยนี่

ไม่ครับ ไม่ขนาดนั้น

คำว่าเยอะมันก็แล้วแต่คนจะมองน่ะครับ

Oppa คิดยังไงบ้าง?

ตอนที่รู้จักกับ Rustam ครั้งแรก

รู้สึกยังไงบ้าง

ตอนเราไปเที่ยวด้วยกันเขาก็ไปด้วย

- เคยมาที่ฝรั่งเศสด้วยนะ - เป็นเพื่อนที่มาหาถึงปารีสเลยล่ะ

พี่คิดว่าเป็นเพื่อนที่ดูแลคนรอบข้างดีมากเลย

พี่คิดแบบนั้นบ่อยๆ นะ

มาหาทีไรก็ซื้อของมาฝากเยอะแยะ

ไม่เคยมาตัวเปล่าเลยสักครั้ง

เป็นเพื่อนที่ได้รับการอบรมมาดีเลยนะเนี่ย

ตอนที่นั่ง KTX ไป

มีคุณยายที่อายุเยอะมากคนหนึ่งอยู่ด้วยครับ

ผมเลยช่วยยกกระเป๋าและช่วยเรื่องต่างๆ ครับ

แล้วคุณยายคนนั้น

ก็นึกว่าผมเป็นคนเกาหลีครับ

ทั้งที่เป็นคนต่างชาติแต่พูดเกาหลีได้

เวลาคนเกาหลีมองว่าผมเป็นคนเกาหลี

ผมรู้สึกดีใจมากเลยครับ

สิ่งที่อยากกินที่สุดคือทัคบกกึมทังเหรอ?

อันนั้นกับอันดงจิมดักครับ

เน้นกินแต่เมนูไก่สินะ

แต่พอมาถึงก็กินคัลบีทังเลยนี่นา

แต่ Rustam แทบไม่กินหมูเลยนะ

เพราะไม่เคยกินหมูมาตั้งแต่เด็กๆ แล้ว

ที่นั่นเป็นเขตวัฒนธรรมมุสลิมนี่นา

ก็เลยไม่ค่อยกินเนื้อหมูครับ

ระหว่างกินทัคบกกึมทัง

ลองถามเรื่องอดีตที่น่าอายของ Olha หน่อยดีกว่า

ไม่มี ไม่มีนะ

หายไปหมดแล้วค่ะ

ไฟล์ถูกลบไปแล้วค่ะ

ร้านนี้สาขาหลักจริงๆ อยู่ที่จงโนนะ

อร่อยจริงๆ นะ

เมื่อก่อนตอนเจอกันเรากินทัคบกกึมทังตลอดเลย

ชอบกระเทียมไหม?

ชอบครับ

คนคาซัคสถานกินกระเทียมเยอะเหมือนกันเหรอ?

ไม่ค่อยกินกันนะครับ

แต่คุณพ่อของผมชอบกระเทียมมากเลยครับ

ท่านชอบครับ

บนโต๊ะอาหารของพวกเรา

จะมีกระเทียมอยู่เสมอเลยครับ

ทั้งคู่เจอกันครั้งแรกได้ยังไงเหรอ?

เจอกันที่ปูซานค่ะ

แล้วเราทั้งคู่ก็มาเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนที่ BUFS

ตอนนั้นเราสองคนไม่มีเงินกันเลย

ถังแตกกันทั้งคู่เลยค่ะ

ก็อยากเที่ยวเล่นนี่นา อุตส่าห์มาถึงเกาหลีแล้ว

จะไม่เที่ยวได้ยังไงล่ะ

อยากเที่ยวแต่ไม่ค่อยมีเงิน

ก็เลยต้องคิดหนักว่าจะประหยัดเงินยังไงดี

รู้จักที่ที่เรียกว่าซอมยอนใช่ไหม?

ไปที่นั่นบ่อยมากเลย

ฉันน่ะเหรอว่าไม่มีเงินขนาดไหน

ฉันไม่มีแม้แต่ผ้าห่มเลยค่ะ

เพราะผ้าห่มมันแพงเกินไป

แล้วก็ Rustam

ไม่รู้ว่าพูดเรื่องนี้ได้ไหมนะ แต่ว่า...

ทิชชู่มันแพงมากเลยล่ะ

แต่ในห้องน้ำต้องใช้ทิชชู่นี่นา

Rustam ก็เลย...

ไปเอามาจากห้องน้ำที่โรงเรียนครับ

เปล่าครับ เอามาทั้งม้วนเลย!

อันใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?

ม้วนใหญ่ๆ น่ะเหรอ?

พอเข้าไปในห้องน้ำห้องหนึ่ง

มันมีม้วนนั้นวางอยู่ครับ

ทั้งม้วนเลย

ก็เลยหยิบมาเลยครับ

ขอโทษด้วยนะครับ

ตอนนั้นมันช่วยไม่ได้จริงๆ ครับ

ก็เลยเอามาแบ่งกับเพื่อนๆ ครับ

ตอนนั้นฉันไม่มีผ้าห่ม

ส่วนที่นี่ก็ไม่มีทิชชู่

Rustam ช่วยชีวิตคนไว้เยอะเลยนะเนี่ย

แล้วมีครั้งหนึ่งพวกเรานอนไม่หลับ

อยู่ดีๆ Rustam ก็พูดขึ้นมาว่า

'ไปแฮอุนแดกันเถอะ'

พวกเราไม่นอน

แล้วก็นั่งรถเมล์ไปแฮอุนแดตอนตี 5 ครับ

ตอนนั้นฉันไม่มีผ้าห่ม

แต่มีผ้าห่มที่หยิบมาจากบนเครื่องบิน

ก็เลยเอามาปูแล้วนอนกัน

แต่เพราะเหนื่อยมากก็เลยหลับไป

พอตื่นมาพวกเราทุกคนก็...

ตัวแดงเป็นมะเขือเทศเลย

ผิวไหม้หมดเลย

Olha ขโมยผ้าห่มมาจากเครื่องบิน

ส่วนทางนี้ก็ขโมยทิชชู่

ตอนนั้นมันแบบ...

ค่าครองชีพมันต่างกันมากเกินไป

ต้องใช้เงินแค่ 1 แสนวอน

ประทังชีวิตให้รอดทั้งเดือน

อาทิตย์ละครั้งจะรวมเงินกัน

ไปร้านบุฟเฟต์อย่าง Ashley

ที่นั่นจะมีถุงชาอยู่

ต้องหยิบติดมือกลับมาตลอดเลย

ก็จ่ายเงินไปแล้วนี่นา

ตอนนั้นพวกเราลำบากกันมากจริงๆ

และได้รับความช่วยเหลือมาเยอะ

ตอนนี้ก็เลยพยายามแบ่งปันคืนครับ

กลับมาเกาหลีแล้วก็มาใช้เงิน

ตอนนี้หาเงินได้เยอะแล้วนี่นา

อยากกินอะไรก็ได้กิน

ซื้อทิชชู่ใช้เองได้แล้ว

แล้วก็ซื้อผ้าห่มใช้เองด้วย

ต่อไปเวลาซื้อทิชชู่ก็ซื้อทีละ 2 แพ็คเลย

ผ้าห่มก็ซื้อทีละ 2 ผืน

ตอนนี้ที่บ้านฉันมีผ้าห่ม 2 ผืนแล้วค่ะ

ตอนเป็นนักเรียนมีผ้าห่มแค่ผืนเดียว

เวลาจะซักผ้าห่มที

เลยต้องตื่นเช้ามาก ๆ ครับ

เพราะต้องซักแล้วรอให้แห้งน่ะครับ

ตอนนี้ก็กำลังกินมันฝรั่งอยู่ด้วย

มันฝรั่งอบเนี่ย ทั้งที่ยูเครนแล้วก็

คาซัคสถานเองก็กินกันเยอะมากเลย

ผมอยากกินมาก ๆ เลยครับ

แต่ในหอพักมันทำอาหารไม่ได้

เขาห้ามทำครับ

แต่ว่า

ผมไปหาพวกเตาแก๊สมาจนได้

แล้วก็แอบอบในห้อง

เอามาแบ่งให้พวกเรากินครับ

จริง ๆ มันก็ทำไม่ได้แหละ

เลยแอบอบตอนรูมเมทไม่อยู่ครับ

แต่ก็ต้องคอยระบายอากาศด้วย

รูมเมทจะกลับบ้านวันศุกร์ใช่ไหม?

ผมก็เลยอบวันศุกร์

แล้วระบายอากาศไม่ให้มีพิรุธครับ

Rustam ไปอิตาลีมา

ตอนนั้นเพิ่งจะเริ่มหาเงินได้เอง

แต่ค่าครองชีพที่นั่นแพงหน่อย

ผมเลยพกหม้อหุงข้าวไปด้วยครับ

มีพี่ที่สนิทกันตอนสมัยเรียนคนหนึ่ง

เขาชอบไปเที่ยวบ่อยมากครับ

แต่พวกเราตอนนั้น

ยังไม่เคยไปเที่ยวยุโรปเลยสักครั้ง

'พี่ครับ พวกผมจะไปอิตาลีกับเพื่อน'

'ถ้าพี่อยากไป ก็ไปด้วยกันนะครับ'

แต่พี่เขาเป็นหมอ

ก็น่าจะหาเงินได้เยอะใช่ไหมครับ

แต่ถ้าไปกับพวกเรา

สถานะทางการเงินเราไม่ค่อยเท่ากัน

พี่เขาเลยต้อง

ยอมอดมื้อกินมื้อไปกับเราครับ

ไม่ก็ต้องเป็นคนเลี้ยงพวกเรา

สุดท้ายพี่เขาก็ไปกับพวกเราครับ

แต่เขาคงจินตนาการไม่ออกหรอกครับ

ว่าจะต้องมาลำบากขนาดนี้

แต่ผมเองก็ชินกับอาหารเกาหลีมาก

ถ้าไม่ได้กินข้าวจะไม่มีแรงเลยครับ

วันหนึ่งกินอาหารรัสเซีย

อีกวันกินอาหารคาซัค

แล้วอีกวันก็กินอาหารเกาหลีครับ

ผมก็เลยพกหม้อหุงข้าวไป

แล้วก็พกข้าวสารไปด้วยครับ

แต่พี่เขาเพิ่งเดินทางมาจากเกาหลี

นั่งเครื่องมามิลานตั้ง 10 กว่าชั่วโมง

แต่มื้อเช้าที่ได้กินคือบิบิมมยอนครับ

หลังจากนั้นที่โรม

ผมไปซูเปอร์มาร์เก็ตและทำหน้าที่เป็นแม่ตลอดเลย

ทั้งย่างเนื้อและหุงข้าวในตอนเช้า

แล้วก็ผัดหอมหัวใหญ่ในน้ำมัน

เอามาวางเป็นเครื่องเคียงแบบนี้

'เดี๋ยวนะ เมื่อวานตอนไปซูเปอร์ฯ'

'เราไม่ได้ซื้อหอมหัวใหญ่นี่นา'

'หอมหัวใหญ่นี่มาจากไหนเหรอ?'

ผมก็เลยบอกว่า

'อ๋อ พี่ ผมเอามาจากรัสเซียครับ'

เพราะไปปารีสบ่อย

สักวันสองวันแรก

อาหารปารีสก็อร่อยและน่าตื่นเต้นดี

แต่พอผ่านไปสักพักก็เริ่มเลี่ยน

สุดท้ายก็ต้องกินซุปเต้าเจี้ยวตลอดเลย

ที่คาซัคสถานใช้ภาษารัสเซียเยอะไหม?

ผมมาจากทางตอนเหนือครับ

เลยใช้ภาษารัสเซียมากกว่า

น่าจะมีหลายคนที่ไม่ค่อยรู้จักคาซัคสถาน

เป็นหนึ่งในประเทศอดีตสหภาพโซเวียต

มีเมืองหลวงคืออัสตานา

และสภาพแวดล้อมรอบๆ อัลมาตีก็น่าอยู่มาก

มีทะเลสาบที่สวยงามมากสองแห่ง

แล้วก็มีภูเขาด้วย

ส่วนที่ที่ผมเคยอยู่คือทางตอนเหนือ

ไม่ค่อยมีอะไรให้ดูเท่าไหร่ครับ

เมืองของผมเป็นเมืองที่มี

โรงงานเยอะที่สุดในคาซัคสถานเลย

แต่ที่อัลมาตีสภาพแวดล้อมดี

และดูเหมือนจะเป็นเมืองที่คนทั่วโลกรู้จัก

Rustam หน้าตาเหมือนคนเอเชียเป๊ะเลยนะ

มองแวบแรกนึกว่าคนเกาหลีเลย

คนที่นั่นหน้าตาเหมือน Rustam

คือหน้าตาเหมือนคนเอเชียหมดเลยเหรอ?

หรือว่ามีคนที่หน้าตาเหมือนคนตะวันตก

อยู่ปนกันด้วย?

หน้าตาที่เป็นเอกลักษณ์ของคนคาซัค

จริงๆ แล้วแทบจะไม่มีแบบนั้นเลยครับ

เพราะมีหลายเชื้อชาติอาศัยอยู่รวมกัน

มีถึง 126 เชื้อชาติเลยครับ

หน้าตาก็เลยหลากหลายมาก

แต่จริงๆ แล้ว พี่หน้าเหมือนพ่อผมมากเลย

ทั้งดวงตาและจมูก

โดยรวมแล้วเหมือนพ่อผมมาก

ตอนที่พี่แต่งงาน ผมตกใจมากเลยครับ

Rustam บอกว่ามีน้องด้วยใช่ไหม?

พวกเรามีพี่น้องทั้งหมด 5 คนครับ

ผมเป็นลูกชายคนโต

มีน้องสาวถัดจากผมหนึ่งคน

แล้วก็มีน้องชายอีก 3 คนครับ

คนที่ห้า

หน้าตาเอเชียจ๋าเลย

เหมือนคนเกาหลีเป๊ะเลยครับ

ที่คาซัคสถาน

อัตราการเกิดสูงมากเลยครับ

ส่วนใหญ่จะมีลูก 3 ถึง 5 คน

เดี๋ยวนี้ 2 คนคือพื้นฐานเลยครับ

ประมาณช่วง 5 ปีที่ผ่านมานี้

คาซัคสถานดูดีขึ้นมากเลยครับ

แล้วทำไม Rustam ถึง

เริ่มเรียนภาษาเกาหลีล่ะ?

เพราะผมคิดว่าการพูดภาษาต่างประเทศมันเท่มาก

แต่ภาษาอังกฤษทุกคนก็เรียนเป็นพื้นฐานอยู่แล้ว

เลยลองคิดว่าจะเรียนภาษาญี่ปุ่นดีไหม

แต่พอได้ลองอ่านวัฒนธรรมญี่ปุ่นดูนิดหน่อย

อ๋อ อันนี้มัน...

ไม่ค่อยใช่ทางเท่าไหร่ครับ

ตอนนั้นภาษาเกาหลีหรือประเทศเกาหลี

ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักเท่าไหร่ครับ

เพราะมันเป็นช่วงปี 2010

สิ่งที่ผมรู้เกี่ยวกับเกาหลีตอนนั้นเหรอ?

ก็มีคิมจองอึนของเกาหลีเหนือ

แล้วก็ซีรีส์เรื่องจูมงครับ

คุณแม่ของผมดูเรื่องนั้นสนุกมากเลย

ผมก็เลยตัดสินใจได้ครับ

ระหว่างประเทศเรากับเกาหลี

ดูเหมือนจะยังไม่มีอะไรเชื่อมกันเท่าไหร่

ถ้าผมเรียนภาษาเกาหลี

ผมก็น่าจะเป็นคนที่สังคมต้องการได้

ผมคิดแบบนั้นครับ

เป็นเพื่อนที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกลนะเนี่ย

มันดีมากเลยครับ

มุมมองที่ผมมีต่อโลกเปลี่ยนไปเลย

ดีมากเลยในจุดนั้น

Rustam ชอบเกาหลีมากเลยนี่นา

มาบ่อยด้วยใช่ไหม

ตอนที่เริ่มเรียนภาษาเกาหลีแรกๆ

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นวัฒนธรรม ที่มีความอบอุ่นขนาดนี้

พวกนักเรียนแลกเปลี่ยนที่มาจากเกาหลี

สงสัยผมจะเป็นคนที่มีดวงเรื่องคนรอบข้างดีครับ

ก็เลย...

ได้รับความใส่ใจอย่างดีจากพวกพี่ๆ ครับ

ที่บ้านเกิดของผม ผู้คน

จะไม่ค่อยแสดงความรู้สึกกันครับ

เหมือนจะถูกเลี้ยงมาแบบเข้มงวดและเย็นชาหน่อยๆ

แต่คุณแม่ชาวเกาหลี

"ลูกชายแม่น่ารักจัง"

ผมได้ยินคำนั้นแล้วตกใจมากเลยครับ

เป็นคนที่มีความอบอุ่น

และสามารถแสดงความรักออกมาได้ครับ

ครอบครัวเรามี 5 คนครับ

ผมก็เลยอยากจะเป็นเหมือนแม่ๆ เกาหลี

ที่คอยบอกน้องๆ ของผมว่า

'My sunny'

อยากให้น้องๆ ของผมได้เจอแต่

คนดีๆ ในชีวิตครับ

Rustam มีน้องชายจริงๆ ด้วยนี่นา

เขาดูแลน้องดีมากๆ เลยครับ

ส่งน้องชายไปเรียนที่อังกฤษ

แถมปีนี้ยังจะเข้ามหาวิทยาลัยที่อิตาลีด้วย

เขาเลยตัดสินใจจะจ่ายค่าเทอมให้ทั้งหมดเลย

อยากมีพี่ชายแบบนี้บ้างจัง

เมื่อไม่นานมานี้ก็เพิ่งพาน้องสาวไปเที่ยวไทยมานะ

Oppa ที่หาเงินเก่งนี่สุดยอดที่สุดเลย!

ความใจดีของเพื่อนๆ ชาวเกาหลี

ผมสัมผัสได้แม้กระทั่งผ่านสายตาเลยครับ

เวลาพี่ชายหรือพี่สาวชาวเกาหลีบอกว่า

'เดี๋ยวพี่เลี้ยงข้าวเองนะ'

พอได้ยินคำนั้น

หัวใจมันก็รู้สึกอบอุ่นขึ้นมา

จนเกือบจะร้องไห้ออกมาเลยครับ

มันซึ้งใจมากจริงๆ

ทั้งที่เป็นคนอื่น

แต่ผมกลับรู้สึกได้ว่าเขาเป็นห่วงและดูแลผมมาก

แล้วพวกพี่ๆ ที่มาทำงานต่างประเทศ

ถึงแม้ว่าผมจะเป็นคนต่างชาติ

แต่พวกเขาก็ยัง...

บอกว่าผมคือคนในบริษัทเดียวกัน

คำนั้นมันทำให้ผมมีกำลังใจมากเลยครับ

ผมก็เลยยิ่งอยากดูแลคนที่มาทำงานให้ดีขึ้น

เรื่องนั้นช่วยเป็นแรงผลักดันให้ผมได้มากเลย

ตอนนั้นผู้จัดการเป็นคนเลือกผมเข้าทำงาน

ผมก็เลยอยากจะตอบแทนเขา

จนกว่าเขาจะถูกย้ายกลับไปเกาหลี

ผมตั้งใจว่า "ผมจะต้องอยู่ที่นี่ให้ได้!"

หลังจากนั้น

พอผู้จัดการย้ายกลับเกาหลีปุ๊บ

อีก 2 อาทิตย์ต่อมา ผมก็ลาออกเลยครับ

มีความภักดีจริงๆ เลยนะเนี่ย~

เป็นเพื่อนที่ซื่อสัตย์มากเลย~

โลกนี้ช่างสวยงามจริงๆ ครับ

การที่ผมได้พูดภาษาเกาหลีแบบนี้

ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนที่โชคดีและมีความสุขมาก

เพราะผมได้เปิดหูเปิดตาให้กว้างขึ้น

ไม่เสียใจเลยสักนิดครับ

ใช่เลย เลือกเกาหลีได้ถูกต้องที่สุดแล้ว

ภาษาเกาหลีนี่แหละคือบิตคอยน์ของจริง

จริงด้วย!~

ซื้อเก็บไว้ตั้งแต่ตอนที่คนอื่นยังไม่รู้

จนตอนนี้มูลค่าพุ่งไปไกลแล้วครับ

ไม่รู้สึกเสียใจเลยสักนิดครับ

มีแต่ความรู้สึกขอบคุณจริงๆ

ฉันก็เหมือนกันค่ะ

การที่ผมได้เรียนภาษาเกาหลีแบบนี้

เกาหลีได้เปิดโลกทั้งใบให้กับผมเลยครับ

คนที่มาจากบ้านเกิดเราลำบากกันมากเลยนะ

แต่พอผมพูดภาษาเกาหลีได้

ผมก็ได้ไปยุโรป

ได้ไปอเมริกาด้วย

แล้วก็ยังมี...

วัฒนธรรมเกาหลี

ทำให้ผมรักวัฒนธรรมของตัวเองมากขึ้นครับ

และทัศนคติที่นึกถึงประเทศชาติก่อน

มันงดงามมากเลยนะ

เราต้องไปได้ดีก่อน ถึงจะดูแลคนอื่นได้

Rustam พูดเหมือนจะชวนไปโบสถ์เลยนะเนี่ย

ชื่อคลิปวิดีโอนี้

ต้องตั้งว่า "น้องชายสายอวยเกาหลีของ Olha"

ต่อสังคมเกาหลี ผมรู้สึก...

- ขอบคุณครับ - รู้สึกขอบคุณจากใจจริงครับ

ขอบคุณจริงๆ ครับ

ตอนนี้พวกเราต้องตอบแทนแล้วล่ะ

ตลอดชีวิตเลย

ใช่เลยค่ะ

เท่ากับที่ได้รับมา

ขอบคุณนะครับ~

ขอบคุณจริงๆ ครับ~

Rustam ของพวกเราน่ารักมากเลยใช่ไหมคะ?

ในเมื่อมาเที่ยวเกาหลีทั้งที

จะพาไปเที่ยวที่สวยๆ เยอะๆ เลย

ขอบคุณที่รับชมจนจบในวันนี้นะคะ

ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ~

ขอบคุณครับ/ค่ะ~

แล้วเจอกันใหม่นะ~

พวกเรา Hanu Couple ครับ/ค่ะ!